Iniekcje dylatacji i styków roboczych

Iniekcja dylatacji i styków roboczych to technologia uszczelniania kluczowych przerw w konstrukcjach budowlanych. Stosuje się ją w miejscach, gdzie zawiodły pierwotne systemy hydroizolacji (np. w podziemiach, tunelach czy parkingach). Prawidłowo przeprowadzony zabieg skutecznie zatrzymuje wycieki i długotrwale przywraca pełną szczelność przeciwwodną obiektu.

Czym są dylatacje i styki robocze?

To celowo zaprojektowane lub wynikające z procesu betonowania przerwy w strukturze obiektu, które ze względu na swoją specyfikę są najbardziej narażone na infiltrację wody.

Główne przyczyny powstawania nieszczelności:

Starzenie się lub uszkodzenie taśm uszczelniających, błędy wykonawcze podczas betonowania, zanieczyszczenia styków, przemieszczenia konstrukcji oraz wysokie parcie wody gruntowej.

Podział uszczelnianych elementów ze względu na ich charakter:

W zależności od funkcji w strukturze, wyróżniamy statyczne styki robocze (połączenia technologiczne) oraz dynamiczne szczeliny dylatacyjne (umożliwiające pracę konstrukcji). Właściwa identyfikacja charakteru przerwy jest kluczowym warunkiem doboru odpowiedniej technologii oraz elastyczności materiału iniekcyjnego.

Dobór materiałów iniekcyjnych

W technologii uszczelniania przerw stosuje się specjalistyczne, elastyczne spoiwa, dobierane w zależności od dynamiki szczeliny:

• Żele akrylowe: Wykorzystywane najczęściej do uszczelniania pracujących dylatacji oraz iniekcji kurtynowych, ze względu na doskonałą penetrację, elastyczność i odporność na cykle wilgotnościowe.
• Żywice poliuretanowe: Stosowane powszechnie do szybkiego tamowania silnych wycieków wody (formuły spienialne) oraz trwałego, elastycznego uszczelniania styków roboczych.